ഇസ്രായേൽ വീണ്ടും നെതന്യാഹുവിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുമോ?

ഇസ്രായേലിന്റെ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, ഭൗമരാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണായകമായ ഒരു വഴിത്തിരിവിലാണ് രാജ്യം ഇപ്പോൾ എത്തി നിൽക്കുന്നത്. 2026 ഒക്ടോബർ 27ന് നടക്കാനിരിക്കുന്ന ഇസ്രായേൽ പാർലമെന്റ് (നെസ്സെറ്റ്) തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കേവലം ഒരു പുതിയ സർക്കാരിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുള്ള പ്രക്രിയ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയും, അതിന്റെ ധാർമികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ നിലനിൽപ്പും എങ്ങനെയായിരിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന ഒരു ജനഹിതപരിശോധന കൂടിയാണ്. തുടർച്ചയായ സൈനിക സംഘർഷങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ, അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള ഒറ്റപ്പെടൽ, ഗസ്സയിലെ വംശഹത്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമനടപടികൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിലാണ് മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു ജനവിധി തേടുന്നത്. സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം പകരം വെക്കാനില്ലാത്ത സുരക്ഷാ കാവൽക്കാരനാകുമ്പോൾ, മറുഭാഗത്തിന് അദ്ദേഹം രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സുരക്ഷാ വീഴ്ചയായ 2023 ഒക്ടോബർ 7ലെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ഉത്തരവാദിയായ, ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്. ഈ വൈരുദ്ധ്യമാണ് ഇന്നത്തെ ഇസ്രായേലിന്റെ അവസ്ഥ.

ചരിത്രവും സൈദ്ധാന്തിക പശ്ചാത്തലവും: ‘ഇരുമ്പുമതിൽ’ സിദ്ധാന്തവും അതിന്റെ പരിണാമവും

ഇസ്രായേലിന്റെ ഇന്നത്തെ സുരക്ഷാ നയങ്ങളെയും ഫലസ്തീനോടുള്ള സമീപനത്തെയും മനസിലാക്കാൻ സയണിസ്റ്റ് ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. 1923ൽ റിവിഷനിസ്റ്റ് സയണിസ്റ്റ് ചിന്തകനായ സിയീവ് ജബോട്ടിൻസ്കി അവതരിപ്പിച്ച ‘ഇരുമ്പുമതിൽ’ എന്ന ആശയമാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രതിരോധ നയങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ശില. തങ്ങളുടെ മാതൃഭൂമിയിൽ ഒരു ജൂതരാഷ്ട്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത് അറബികൾ ഒരിക്കലും സ്വമേധയാ അംഗീകരിക്കില്ല എന്ന് ജബോട്ടിൻസ്കി വിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ, അറബികളുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിനെ മറികടക്കാൻ ജൂതന്മാർ സാമ്പത്തികവും സൈനികവുമായ ഒരു സുശക്തമായ ‘ഇരുമ്പുമതിൽ’ തീർക്കണം. ഇസ്രായേലിനെ സൈനികമായി തോൽപ്പിക്കാനോ നശിപ്പിക്കാനോ കഴിയില്ല എന്ന് അറബികൾക്ക് പൂർണമായും ബോധ്യമാകുന്ന നിമിഷം മാത്രമേ അവർ യാഥാർത്ഥ്യം മനസിലാക്കി സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് തയ്യാറാവുകയുള്ളൂ എന്നതായിരുന്നു ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കാതൽ. ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ഡേവിഡ് ബെൻ-ഗുരിയൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക സുരക്ഷാ നയമായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള തീവ്രവലതുപക്ഷ സർക്കാർ ഈ ചരിത്രപരമായ സിദ്ധാന്തത്തെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും കൂടുതൽ അപകടകരവുമായ രീതിയിലാണ് പ്രായോഗികമാക്കുന്നത്. ജബോട്ടിൻസ്കി ‘ഇരുമ്പുമതിൽ’ സിദ്ധാന്തത്തെ ചർച്ചകളിലേക്കും ഒത്തുതീർപ്പുകളിലേക്കും നയിക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി കണ്ടപ്പോൾ നെതന്യാഹു ഈ ആശയത്തെ ഫലസ്തീനികളെ എന്നെന്നേക്കുമായി അടിച്ചമർത്താനും നിരന്തരമായ യുദ്ധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനുമുള്ള ഒരു ഉപകരണമാക്കി മാറ്റി. ഒരു അന്തിമ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഗസ്സയിലും, ലബനനിലും, സിറിയയിലും നിരന്തരം സൈനിക നീക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു സ്ഥിരം അടിയന്തരാവസ്ഥ രാജ്യത്ത് നിലനിർത്തുക എന്നതാണ് നെതന്യാഹുവിന്റെ തന്ത്രം. തീവ്ര വലതുപക്ഷ വംശീയ ആശയങ്ങളെയാണ് നെതന്യാഹു തന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലനിൽപ്പിനായി കൂട്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നത്.

തുടർച്ചയായ യുദ്ധങ്ങൾ എന്നത് നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ അതിജീവനത്തിന് ഇന്ന് അനിവാര്യമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. യുദ്ധം അവസാനിക്കുകയും സമാധാന ചർച്ചകൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ഒക്ടോബർ 7ലെ ഹമാസ് ആക്രമണത്തിന് പിന്നിലെ ഇന്റലിജൻസ്, സുരക്ഷാ വീഴ്ചകളുടെ പേരിൽ നെതന്യാഹുവിന് രാജ്യത്ത് വലിയ വിചാരണ നേരിടേണ്ടി വരും. ഇതോടൊപ്പം അഴിമതി ആരോപണങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ട്. ഈ ഭയം കാരണം, സമാധാനം എന്ന ആശയത്തെത്തന്നെ അദ്ദേഹം രാജ്യദ്രോഹമായി ചിത്രീകരിക്കുകയും, യുദ്ധത്തെ ഒരു ‘വിമോചന പോരാട്ടമായി’ അവതരിപ്പിച്ച് ജനങ്ങളെ വൈകാരികമായി ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയം: തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സമവാക്യങ്ങളും പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ ദൗർബല്യങ്ങളും

ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രധാനമായും നെതന്യാഹു എന്ന നേതാവിന്റെ പ്രകടനത്തെയും നയങ്ങളെയും വിലയിരുത്തുന്ന ഒരു ജനകീയ കോടതിയായിരിക്കും. വോട്ടർമാർ അതിതീവ്രമായ ധ്രുവീകരണത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. കേവലം ഭരണത്തുടർച്ചയോ മാറ്റമോ എന്നതിലുപരി, ഒക്ടോബർ 7ന് ശേഷമുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ സ്വത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളാണ് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്നത്. ലഭ്യമായ അഭിപ്രായ സർവേകൾ പ്രകാരം നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വലതുപക്ഷ സഖ്യത്തിന് 51 സീറ്റുകളും, പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികൾക്ക് 57 സീറ്റുകളുമാണ് പ്രവചിക്കപ്പെടുന്നത്. 120 അംഗങ്ങളുള്ള നെസ്സെറ്റിൽ ഭൂരിപക്ഷം തെളിയിക്കാൻ 61 സീറ്റുകൾ ആവശ്യമാണ്. പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്ക് നെതന്യാഹുവിനേക്കാൾ ജനപിന്തുണ മുൻ സൈനിക മേധാവി ഗാഡി ഐസൻകോട്ടിനും, മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി നഫ്താലി ബെന്നറ്റിനുമാണ് എന്ന് സർവേകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതിൽ ഐസൻകോട്ടിന് 48 ശതമാനം ജനപിന്തുണയുള്ളപ്പോൾ നെതന്യാഹുവിന് 39 ശതമാനം പിന്തുണ മാത്രമാണുള്ളത്. എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷത്തിന് ഈ ജനപിന്തുണയെ ഒരു സുസ്ഥിര സർക്കാരാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയാത്തതിന് ചില ഘടനാപരമായ കാരണങ്ങളുണ്ട്.

പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികൾ നെതന്യാഹുവിനോടൊപ്പം സർക്കാരുണ്ടാക്കാൻ തയ്യാറല്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം, 61 സീറ്റുകൾ തികയ്ക്കാൻ ഇസ്രായേലിലെ ഫലസ്തീൻ പൗരന്മാരെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന അറബ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണ ആവശ്യമാണെങ്കിലും, സയണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളായ പ്രതിപക്ഷം അറബ് പാർട്ടികളുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കാൻ തയ്യാറല്ല. വംശീയമായ ഈ നിലപാട് പ്രതിപക്ഷത്തെ രാഷ്ട്രീയമായി വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിലാക്കുന്നു. അറബ് പാർട്ടികളെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന കാലത്തോളം പ്രതിപക്ഷത്തിന് ഒരിക്കലും സ്വന്തമായി ഒരു സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വവും അധികാര വടംവലിയുമാണ് ജനപ്രീതി കുറഞ്ഞിട്ടും നെതന്യാഹുവിന് വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ വരാനുള്ള പ്രധാന പിടിവള്ളി. യായർ ലാപിഡ്, ബെന്നി ഗാന്റ്സ്, ഗാഡി ഐസൻകോട്ട്, നഫ്താലി ബെന്നറ്റ് എന്നിവർക്കിടയിലെ നേതൃത്വ തർക്കങ്ങൾ പ്രതിപക്ഷ സഖ്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നു.

നെതന്യാഹുവിന്റെ നയങ്ങൾക്ക് പകരമായി ഒരു വ്യക്തമായ ബദൽ നയം മുന്നോട്ടുവെക്കാനും പ്രതിപക്ഷത്തിന് കഴിയുന്നില്ല. നെതന്യാഹു സർക്കാരിന്റെ അഴിമതിയെയും കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മയെയും വിമർശിക്കുമ്പോഴും, ഇറാൻ, ലബനൻ, ഗസ്സ എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ നെതന്യാഹുവിന്റെ അതേ സൈനിക നയം തന്നെയാണ് പ്രതിപക്ഷത്തിനും ഉള്ളത്. ഫലസ്തീൻ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരം കാണാനോ, ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനോ പ്രതിപക്ഷം തയ്യാറല്ല. അതിനാൽ, കേവലം നെതന്യാഹുവിനെ പുറത്താക്കുക എന്നതിനപ്പുറം സമാധാനപരമായ ഒരു ഭാവി വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ പ്രതിപക്ഷത്തിന് സാധിക്കാത്തത് വോട്ടർമാരിൽ ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

നിലവിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് സർവേ ഫലങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഇരു മുന്നണികൾക്കും കേവലഭൂരിപക്ഷം ലഭിക്കാത്ത സങ്കീർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യമാണ്. സർവേയിൽ പ്രതിപക്ഷ സഖ്യത്തിന് 57 സീറ്റുകൾ പ്രവചിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അറബ് പാർട്ടികളെ ഒഴിവാക്കി മുന്നോട്ട് പോകേണ്ടി വരുന്നത് അവർക്ക് സർക്കാരുണ്ടാക്കുന്നതിൽ വലിയ പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതേസമയം, 51 സീറ്റുകൾ മാത്രമുള്ള നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വലതുപക്ഷ സഖ്യത്തിന് ഭൂരിപക്ഷമില്ലെങ്കിലും അധികാരം നിലനിർത്താനുള്ള സാധ്യതകൾ ഇപ്പോഴും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിൽ 48% ജനപിന്തുണയോടെ ഐസൻകോട്ട്, 39% പിന്തുണയുള്ള നെതന്യാഹുവിനേക്കാൾ വ്യക്തിപരമായി വ്യക്തമായ മുൻതൂക്കം നേടുന്നുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, 55 ശതമാനത്തോളം വോട്ടർമാരെ അലട്ടുന്ന ഇറാനുമായുള്ള ഭാവി യുദ്ധഭീതിയും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങളും തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തീവ്ര വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന് അനുകൂലമായ അന്തരീക്ഷമൊരുക്കുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഇസ്രായേൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് വിലയിരുത്തുമ്പോൾ പ്രധാനമായും മൂന്ന് സാധ്യതകളാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. ഒന്ന്, നെതന്യാഹു തന്റെ തീവ്ര വലതുപക്ഷ സഖ്യകക്ഷികളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് ഭൂരിപക്ഷം ഉറപ്പാക്കി വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ വരുന്നത്. രണ്ട്, പ്രതിപക്ഷം നേരിയ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ ഒരു സഖ്യസർക്കാർ രൂപീകരിക്കുമെങ്കിലും ആഭ്യന്തര വൈരുദ്ധ്യങ്ങളാൽ അത് ദുർബലമായിരിക്കും. മൂന്ന്, ആർക്കും ഭൂരിപക്ഷം ലഭിക്കാതെ വീണ്ടും ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് രാജ്യം നീങ്ങുന്നത്. ഇതിൽ ഏത് സംഭവിച്ചാലും അത് ഇസ്രായേലിന്റെ നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ അസ്ഥിരത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയെ ഉള്ളൂ.

സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവുമായ വിടവുകൾ: വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യം

അഷ്കെനാസി – മിസ്രാഹി വംശീയ വിഭജനം

ഇസ്രായേലിലെ ജൂതസമൂഹത്തിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്. യൂറോപ്പിൽ നിന്നും അമേരിക്കയിൽ നിന്നും കുടിയേറിയ ‘അഷ്കെനാസി’ ജൂതന്മാരും, പാശ്ചിമേഷ്യയിൽ നിന്നും വടക്കേ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും കുടിയേറിയ ‘മിസ്രാഹി’ ജൂതന്മാരും. ചരിത്രപരമായി ഇസ്രായേലിന്റെ സാമ്പത്തിക, അക്കാദമിക, നിയമ വ്യവസ്ഥകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് യൂറോപ്യൻ പശ്ചാത്തലമുള്ള അഷ്കെനാസി വിഭാഗമാണ്. തങ്ങൾ രാജ്യത്ത് രണ്ടാംകിട പൗരന്മാരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ മിസ്രാഹി വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലുണ്ട്. രാജ്യത്തെ പ്രബലമായ ഈ വംശീയ അസമത്വത്തെ നെതന്യാഹുവിന്റെ ലിക്കുഡ് പാർട്ടിയും മറ്റ് വലതുപക്ഷ പോപ്പുലിസ്റ്റ് പാർട്ടികളും തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ നേട്ടത്തിനായി സമർത്ഥമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. രാജ്യത്തെ ഭരണഘടനയെയും സുപ്രീം കോടതിയെയും തകർക്കാൻ നെതന്യാഹു ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അത് അഷ്കെനാസി മേധാവിത്വത്തിനെതിരെയുള്ള പോരാട്ടമായാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുകൂലികൾ ചിത്രീകരിച്ചത്.

നെതന്യാഹു ഭരണകൂടം ഇസ്രായേലിന്റെ ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെ, അടിമുടി മാറ്റിയെഴുതാൻ ശ്രമിച്ചത് വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാക്കി. സുപ്രീം കോടതിയുടെ അധികാരങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറച്ചുകൊണ്ട് എക്സിക്യൂട്ടീവിന് കൂടുതൽ അധികാരം നൽകാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നീക്കങ്ങൾ രാജ്യത്തെ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യതയെ തകർക്കുകയും വലിയ ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്ക് വഴിവെക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് കേവലം നിയമപരമായ മാറ്റങ്ങൾ എന്നതിലുപരി, എക്കാലത്തേക്കും തന്റെ അധികാരം സുരക്ഷിതമാക്കാനും ജനാധിപത്യ നിയന്ത്രണങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാനുമുള്ള ആസൂത്രിതമായ നീക്കമായിരുന്നു.

ഹരേദി വിഭാഗവും നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനവും

ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തെ ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിഭജിക്കുന്ന മറ്റൊരു വിഷയം അൾട്രാ-ഓർത്തഡോക്സ് അഥവാ ഹരേദി വിഭാഗത്തിന്റെ നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കമാണ്. കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതിക മതാചാരപ്രകാരം ജീവിക്കുന്ന ഹരേദി വിഭാഗത്തിന് മതപഠനം നടത്തുന്നതിന്റെ പേരിൽ ഇസ്രായേലിൽ കാലങ്ങളായി സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് ഇളവ് നൽകിയിരുന്നു. എന്നാൽ, ഒക്ടോബർ 7ന് ശേഷം ആരംഭിച്ച ഗസ്സ വംശഹത്യ യുദ്ധങ്ങളിൽ സാധാരണക്കാരായ ഇസ്രായേലികൾ വ്യാപകമായി റിസർവ് സൈനിക സേവനത്തിന് നിർബന്ധിതരായപ്പോൾ, ഈ ഇളവിനെതിരെ വലിയ പ്രതിഷേധമുയർന്നു. രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് യാതൊരു സംഭാവനയും നൽകാതെ, സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്ന ഹരേദി വിഭാഗത്തെ തീറ്റിപ്പോറ്റാൻ കഴിയില്ലെന്ന് പലരും വാദിച്ചു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ്, ഹരേദി വിദ്യാർത്ഥികളെ സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്ന നിയമം ഇസ്രായേൽ സുപ്രീം കോടതി റദ്ദാക്കിയത്. നിലവിൽ 18നും 24നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള 72,000ത്തോളം ഹരേദി യുവാക്കൾ സൈനിക സേവനത്തിന് യോഗ്യരാണ് എന്ന് സൈന്യം കണക്കാക്കുന്നു. സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഈ സുപ്രധാന വിധി നെതന്യാഹു സർക്കാരിനെ വലിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധിയിലാക്കി. നെതന്യാഹുവിന്റെ ഭരണസഖ്യത്തിൽ നിർണായക സ്വാധീനമുള്ളത് ഹരേദി രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്കാണ്. സൈനിക സേവനം നിർബന്ധമാക്കിയാൽ തങ്ങൾ സർക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ പിൻവലിക്കുമെന്ന് അവർ നിലപാടെടുത്തു. മറുവശത്ത്, ഈ സുപ്രീം കോടതി വിധി നടപ്പിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ രാജ്യത്തെ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന വോട്ടർമാരും റിസർവ് സൈനികരും നെതന്യാഹുവിന് എതിരെ വോട്ട് ചെയ്യും. വരാനിരിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും നിർണായകമായ ഒരു വിഷയമായി ഇത് മാറിയിരിക്കുന്നു.

സാമൂഹിക ആഘാതങ്ങളും ‘തെറ്റായ ധാർമ്മിക ബോധവും’

ഒക്ടോബർ 7ലെ ഹമാസ് പ്രത്യാക്രമണവും അതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ സംഭവവികാസങ്ങളും ഇസ്രായേലി സമൂഹത്തിൽ വലിയ മാനസിക ആഘാതമാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രശസ്ത ചരിത്രകാരനായ യുവൽ നോഹ ഹരാരിയും എഴുത്തുകാരനായ ഡേവിഡ് ഗ്രോസ്മാനും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതുപോലെ, ഇസ്രായേൽ ഒരു വലിയ പേടിസ്വപ്നത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാന കാരണം സ്ഥലത്തിന്റെയോ വിഭവങ്ങളുടെയോ ദൗർലഭ്യമല്ല, മറിച്ച് “‘അമിതമായി ലളിതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്ര വിവരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉടലെടുത്ത തെറ്റായ ധാർമ്മിക ബോധങ്ങളാണ്’ എന്ന് നിരീക്ഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു. തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ധാർമ്മികമായി ശരിയാണെന്നും, എതിർവശത്തുള്ളവർക്ക് ജീവിക്കാൻ യാതൊരു അവകാശവുമില്ലെന്നുമുള്ള ഈ അന്ധമായ വിശ്വാസമാണ് സമാധാന ശ്രമങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ഒക്ടോബർ 7ലെ ആക്രമണത്തിന് പിന്നിൽ ആഭ്യന്തരമായ ചതി നടന്നിട്ടുണ്ടോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സമൂഹത്തിൽ വലിയ ചേരിതിരിവുണ്ട്. ഈ ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും നിറഞ്ഞ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലമാണ് തീവ്ര വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിന് വളമിടുന്നത്.

ഗസ്സ വംശഹത്യ: അന്താരാഷ്ട്ര നിയമനടപടികളും പ്രത്യാഘാതങ്ങളും

2023 ഒക്ടോബറിൽ ഹമാസ് ആക്രമണത്തിന് പിന്നാലെ ഇസ്രായേൽ ഗസ്സയിൽ ആരംഭിച്ച സൈനിക നീക്കം ഇന്ന് ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ മാനുഷിക ദുരന്തങ്ങളിലൊന്നായി മാറി. ഈ യുദ്ധം ഇസ്രായേലിനെ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു ‘വിലക്കപ്പെട്ട രാജ്യമായി’ മുദ്രകുത്താൻ കാരണമായി. ഗസ്സയിൽ ഇസ്രായേൽ നടത്തുന്നത് 1948ലെ വംശഹത്യാ കൺവെൻഷന്റെ നഗ്നമായ ലംഘനമാണെന്ന് കാണിച്ച് 2023 ഡിസംബർ 29ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ പരമോന്നത നീതിന്യായ പീഠമായ അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയിൽ ഔദ്യോഗികമായി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തു. ഈ കേസ് ആഗോളതലത്തിൽ വലിയ ചലനങ്ങളുണ്ടാക്കി. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയുടെ നിയമപോരാട്ടത്തിന് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ച് സ്പെയിൻ, ബെൽജിയം, അയർലൻഡ് തുടങ്ങിയ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും, ചിലി, ബൊളീവിയ, മാലിദ്വീപ്, നിക്കരാഗ്വ എന്നിവയുൾപ്പെടെ 14-ഓളം രാജ്യങ്ങൾ ഐ.സി.ജെ-യിൽ കക്ഷിചേരാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക കോടതിയിൽ സമർപ്പിച്ച തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗസ്സയിലെ സ്ഥിതിഗതികൾ അത്യന്തം ഭയാനകമാണ്. 2026 ഓഗസ്റ്റ് വരെയുള്ള കണക്കുകളിൽ ഗസ്സയിലെ ജനസംഖ്യയുടെ 10 ശതമാനത്തിലധികം പേർ, അതായത് ഏകദേശം 73,407 പേർ കൊല്ലപ്പെടുകയോ 174,335 പേർക്ക് പരിക്കേൽക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഫലസ്തീൻ സ്ത്രീകൾക്കിടയിലെ ഗർഭഛിദ്ര നിരക്ക് ഈ കാലയളവിൽ മൂന്നിരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചു. യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ ആയിരക്കണക്കിന് ഫലസ്തീനികളെ ഇസ്രായേൽ തടങ്കലിലാക്കുകയും, അവരെ കൊടിയ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കും ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്കും ഇരയാക്കുകയും ചെയ്തു എന്ന് റിപ്പോർട്ടുകൾ അസന്നിഗ്ദ്ധമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ തെളിവുകൾ പുറത്തുവരാതിരിക്കാൻ മാധ്യമപ്രവർത്തകരെ ബോധപൂർവ്വം ലക്ഷ്യംവെച്ച് കൊലപ്പെടുത്തി എന്നും തെളിവുകൾ സഹിതം പുറത്തുവന്നു.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതി ഇസ്രായേലിനെതിരെ ശക്തമായ മൂന്ന് ഇടക്കാല ഉത്തരവുകളാണ് പുറപ്പെടുവിച്ചത്. 2024 ജനുവരി 26-ന് പുറപ്പെടുവിച്ച ആദ്യ ഉത്തരവിൽ ഗസ്സയിൽ വംശഹത്യ തടയാനുള്ള എല്ലാ അടിയന്തര നടപടികളും ഇസ്രായേൽ കൈക്കൊള്ളണമെന്ന് കോടതി ആവശ്യപ്പെട്ടു. തുടർന്ന്, മാർച്ച് 28-ന് ഗസ്സയിലെ പട്ടിണി മരണങ്ങളും രൂക്ഷമായ ക്ഷാമവും ഒഴിവാക്കുന്നതിനായി അതിർത്തികൾ തുറന്ന് ഭക്ഷണവും മാനുഷിക സഹായങ്ങളും ഉടൻ ലഭ്യമാക്കണമെന്ന് കോടതി കർശന നിർദ്ദേശം നൽകി. ഒടുവിൽ, മെയ് 24-ന് സിവിലിയൻ ജനതയുടെ കൂട്ടനാശത്തിന് ഇടയാക്കുമെന്നതിനാൽ ഗസ്സയുടെ തെക്കൻ നഗരമായ റഫായിലെ സൈനിക ആക്രമണങ്ങൾ അടിയന്തരമായി നിർത്തിവെക്കാനും കോടതി ഇസ്രായേലിനോട് ഉത്തരവിടുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഐസിജെയുടെ നിയമപരമായി ബാധ്യതയുള്ള ഈ ഉത്തരവുകളൊന്നും തന്നെ ഇസ്രായേൽ പാലിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് കാണിച്ച് ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക വീണ്ടും കോടതിയെ സമീപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. 2026 മെയ് 21ലെ പുതിയ കോടതി ഉത്തരവ് പ്രകാരം, കേസിന്റെ തുടർനടപടികൾക്കായി ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയ്ക്ക് കൂടുതൽ തെളിവുകൾ സമർപ്പിക്കാനും ഇസ്രായേലിന് മറുപടി നൽകാനും സമയം അനുവദിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ഐസിസി അറസ്റ്റ് വാറണ്ട്

വംശഹത്യ കേസിന് പുറമെ, ഇസ്രായേൽ നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയവും നയതന്ത്രപരവുമായ തിരിച്ചടിയാണ് 2024 നവംബർ 21-ന് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതി പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിനും മുൻ പ്രതിരോധ മന്ത്രി യോവ് ഗാലന്റിനും എതിരെ പുറപ്പെടുവിച്ച ചരിത്രപരമായ അറസ്റ്റ് വാറണ്ട്. ഗസ്സയിലെ സാധാരണക്കാർക്ക് നേരെ നടത്തിയ യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങൾക്കും മനുഷ്യത്വത്തിനെതിരായ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കുമാണ് ലോക കോടതി ഈ കർശന നടപടി സ്വീകരിച്ചത്.ഈ വാറണ്ട് ഇസ്രായേലിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിലുള്ള നെതന്യാഹുവിന്റെ നയതന്ത്ര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിൽ ഒപ്പുവെച്ച യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള 120-ലധികം രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്താൽ നെതന്യാഹുവിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ ആ രാജ്യങ്ങൾ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. ഒരു ഇസ്രായേൽ പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് അറസ്റ്റ് ഭയക്കാതെ യൂറോപ്പിൽ കാലുകുത്താൻ കഴിയില്ല എന്ന അവസ്ഥ ആഗോള വേദിയിൽ രാജ്യത്തിന് വലിയ നാണക്കേടാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഇത്തരം അന്താരാഷ്ട്ര ഒറ്റപ്പെടലുകളുടെ പരിണിതഫലങ്ങൾ വരാനിരിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പ്രതിപക്ഷത്തിന് വലിയൊരു ആയുധമാണ്.

അന്താരാഷ്ട്ര നിയമ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നും ഇസ്രായേലിന് നേരിടേണ്ടി വന്ന പ്രധാന നിയമനടപടികളും അവയുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും വളരെ വലുതാണ്. 2023 ഡിസംബറിൽ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയിൽ ഫയൽ ചെയ്ത വംശഹത്യാ കേസിന്റെ നടപടികൾ ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്. ഇതോടെ ഇസ്രായേൽ ഗസ്സയിൽ വംശഹത്യ നടത്തുന്നുവെന്ന ആരോപണം ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ നിയമപരമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സാഹചര്യമുണ്ടായി. ഇതിനുപുറമെ, 2024 മെയ് 24-ന് റഫാ അധിനിവേശം അടിയന്തരമായി നിർത്തിവെക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള ഐ.സി.ജെ ഉത്തരവ് ഇസ്രായേലിന്റെ സൈനിക നീക്കങ്ങൾക്ക് നിയമപരമായ വലിയൊരു വിലക്ക് തീർക്കുന്നതായിരുന്നു. ഈ പ്രതിസന്ധികൾക്ക് പുറമെയാണ്, അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതി പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിനെതിരെ അറസ്റ്റ് വാറണ്ട് നടപടികളിലേക്ക് കടന്നതും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇസ്രായേലിന് കനത്ത തിരിച്ചടിയായത്.

സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ: യുദ്ധം തകർത്ത സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ

സുരക്ഷാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇസ്രായേലിലെ ജനങ്ങളെ അലട്ടുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയം യുദ്ധം സൃഷ്ടിച്ച ഭീമമായ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ അടിത്തറ തോണ്ടുന്ന തരത്തിലാണ് യുദ്ധചെലവുകൾ കുതിച്ചുയരുന്നത്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രമുഖ സാമ്പത്തിക റേറ്റിംഗ് ഏജൻസികളെല്ലാം ഇസ്രായേലിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭാവിയിൽ ആശങ്ക രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. യുദ്ധം ആരംഭിച്ചതിന് ശേഷം ആഗോള റേറ്റിംഗ് ഏജൻസിയായ മൂഡീസ്ഇസ്രായേലിന്റെ ക്രെഡിറ്റ് റേറ്റിംഗ് ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി താഴോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു.

മൂഡീസിന്റെ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം 2026ലെ ഇസ്രായേലിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചാ നിരക്ക് മുൻപ് പ്രവചിച്ച 5 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 3.7 ശതമാനമായി വെട്ടിക്കുറച്ചു. ഇതിന് പ്രധാന കാരണം യുദ്ധത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ചെലവുകളാണ്. 2023 മുതൽ 2026 ഏപ്രിൽ വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം ഇസ്രായേൽ യുദ്ധത്തിനായി ചെലവാക്കിയത് തങ്ങളുടെ മൊത്തം ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനത്തിന്റെ ഏകദേശം 20 ശതമാനത്തോളം വരുന്ന ഭീമമായ തുകയാണ്. ഇതിൽ സൈനിക ചിലവുകൾക്ക് പുറമെ യുദ്ധത്തിൽ തകർന്ന ബിസിനസ്സുകൾക്കുള്ള നഷ്ടപരിഹാരവും ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രതിരോധ ചിലവുകൾ ജിഡിപിയുടെ 6 മുതൽ 7 ശതമാനം വരെയായി വർദ്ധിച്ചു. ഫലത്തിൽ, മുൻകാലങ്ങളിൽ ജിഡിപിയുടെ 55 ശതമാനമായിരുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ പൊതുകടം ഇപ്പോൾ 70 ശതമാനത്തോട് അടുക്കുകയാണ്. 2026-ൽ രാജ്യത്തിന്റെ ബജറ്റ് കമ്മി ജി.ഡി.പിയുടെ 6 ശതമാനമായി ഉയരുമെന്നും എസ് ആൻഡ് പി പ്രവചിക്കുന്നു.

ഇതിനിടയിൽ, അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇസ്രായേലിന് നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാവുന്ന ഭാവിയിലെ സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളെ മറികടക്കാൻ ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന നെതന്യാഹുവിന്റെ പുതിയ നീക്കം വലിയ ചർച്ചയായിരിക്കുകയാണ്. അന്താരാഷ്ട്ര കോടതികളുടെ നടപടികൾക്കും ആഗോള സാമ്പത്തിക ഒറ്റപ്പെടലിനും എതിരെ ബദൽ സാമ്പത്തിക മാർഗ്ഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ ശ്രമം.

സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന സ്തംഭങ്ങളിലൊന്നായ നിർമ്മാണ മേഖലയാണ് ഏറ്റവും വലിയ തകർച്ച നേരിടുന്നത്. സുരക്ഷാ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വെസ്റ്റ് ബാങ്കിൽ നിന്നുള്ള ഫലസ്തീൻ തൊഴിലാളികളെ ഇസ്രായേലിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിലക്കിയതോടെ രാജ്യത്തെ നിർമ്മാണ മേഖല സ്തംഭനാവസ്ഥയിലായി. ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വിദേശ തൊഴിലാളികളെ കൊണ്ടുവന്ന് ഈ വിടവ് നികത്താനുള്ള ശ്രമം ഭാഗികമായി മാത്രമേ വിജയിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ലക്ഷക്കണക്കിന് ഇസ്രായേലി യുവാക്കൾ റിസർവ് സൈനിക സേവനത്തിനായി തൊഴിലിടങ്ങൾ വിട്ടുപോയതും ഉൽപ്പാദന മേഖലയെ സാരമായി ബാധിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ഇസ്രായേലിന്റെ ശക്തമായ ടെക്നോളജി മേഖലയും, വിദേശ വിപണികളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനക്ഷമതയും സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ സമ്പൂർണ്ണ തകർച്ചയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്നുണ്ട്. വരാനിരിക്കുന്ന സർക്കാർ സുരക്ഷാ ചിലവുകൾ കുറയ്ക്കുകയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളിലും നിക്ഷേപം നടത്തുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ രാജ്യം വലിയ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുമെന്ന് സെൻട്രൽ ബാങ്ക് ഗവർണർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

വിദേശനയവും ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളും

ഫലസ്തീൻ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാതെ തന്നെ അറബ് രാജ്യങ്ങളുമായി നയതന്ത്രബന്ധം സ്ഥാപിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ  യുഎസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ മധ്യസ്ഥതയിൽ ഒപ്പുവെച്ച ‘അബ്രാഹം കരാർ’ നെതന്യാഹുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിദേശനയ നേട്ടമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നത്. യുഎഇ, മൊറോക്കോ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുമായി വാണിജ്യ-സുരക്ഷാ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ പശ്ചിമേഷ്യയിൽ ഇസ്രായേൽ വലിയൊരു ഭൗമരാഷ്ട്രീയ മുന്നേറ്റം നടത്തി. യുഎഇയുമായുള്ള ബന്ധം ഇസ്രായേലിന് സൈനിക സാങ്കേതികവിദ്യാ വിപണി തുറന്നുകൊടുത്തു. എന്നാൽ ഗസ്സയിലെ യുദ്ധം ഈ പ്രാദേശിക ബന്ധങ്ങളെയും സങ്കീർണ്ണമാക്കിയിരിക്കുകയാണ്.

അമേരിക്കയുമായുള്ള ബന്ധത്തിലെ വിള്ളലുകൾ

ഇസ്രായേലിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക-സൈനിക സഖ്യകക്ഷിയായ അമേരിക്കയുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വിള്ളലുകൾ വീണതും നെതന്യാഹുവിന് തിരിച്ചടിയാകും. ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഇസ്രായേലിന്റെ യുദ്ധനയങ്ങളോട് പൂർണ്ണമായി യോജിക്കുന്നില്ല. ഇറാനുമായുള്ള ഒരു നയതന്ത്ര കരാറിന് അമേരിക്ക ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിന് വിരുദ്ധമായി ഇറാനെതിരെ സൈനിക നടപടികൾക്ക് മുതിർന്ന നെതന്യാഹുവിന്റെ നടപടി അമേരിക്കയെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. ഹമാസിനെ നിരായുധീകരിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സമാധാന പദ്ധതി ട്രംപിന്റെ ഉപദേഷ്ടാവായ ജാരെഡ് കുഷ്നർ മുന്നോട്ടുവെച്ചിരുന്നു. യുഎൻ സമാധാന സേനയ്ക്ക് സമാനമായി ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റെബിലൈസേഷൻ ഫോഴ്സിനെ ഗസ്സയിൽ വിന്യസിക്കാനും, തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് മുൻപ് തന്നെ ഗസ്സയിലെ സൈനിക നടപടികൾ അവസാനിപ്പിക്കാനും അമേരിക്ക ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും നെതന്യാഹു അത് നിരാകരിച്ചു. ഗസ്സ പൂർണ്ണമായും നിരായുധീകരിക്കാതെ സൈന്യത്തെ പിൻവലിക്കില്ല എന്ന കടുത്ത നിലപാടിലാണ് നെതന്യാഹു. എങ്കിലും, ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ അമേരിക്ക നൽകുന്ന കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ സൈനിക സഹായങ്ങളെയും ഇന്റലിജൻസ് പങ്കാളിത്തത്തെയും ഈ തർക്കങ്ങൾ കാര്യമായി ബാധിച്ചിട്ടില്ല.

തുർക്കിയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും

പശ്ചിമേഷ്യയിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ശക്തിയായ തുർക്കി ഇസ്രായേലുമായുള്ള എല്ലാ വ്യാപാര ബന്ധങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇസ്രായേലിനെതിരെ വ്യാപാര ഉപരോധം ഏർപ്പെടുത്തിയ ഏക രാജ്യം തങ്ങളാണെന്നും, ഗസ്സയിലെ വംശഹത്യ അവസാനിക്കുന്നത് വരെ ഈ ഉപരോധം തുടരുമെന്നും തുർക്കി പ്രസിഡന്റ് റജബ് ത്വയ്യിബ് ഉർദുഗൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇസ്രായേലിലേക്കുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട പല ഇറക്കുമതികളെയും ഇത് ബാധിച്ചു.അതേസമയം, യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ (EU) പ്രതികരണം തികച്ചും വിചിത്രമാണ്. വെസ്റ്റ് ബാങ്കിലെ ഇസ്രായേലിന്റെ അനധികൃത കുടിയേറ്റങ്ങളെയും ഗസ്സയിലെ അതിക്രമങ്ങളെയും അവർ ശക്തമായ ഭാഷയിൽ അപലപിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇസ്രായേലിനെതിരെ പ്രായോഗികമായ യാതൊരു സാമ്പത്തിക ഉപരോധവും ഏർപ്പെടുത്താൻ അവർ തയ്യാറല്ല. ഇസ്രായേൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിയുന്നത് വരെ നെതന്യാഹുവിനെ പ്രകോപിപ്പിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് ജർമ്മനിയും ഇറ്റലിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ നയം. സാമ്പത്തിക ഉപരോധം ഏർപ്പെടുത്തിയാൽ അത് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നെതന്യാഹുവിന് വൈകാരികമായി ആളുകളെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ അവസരമൊരുക്കുമെന്ന് അവർ ഭയപ്പെടുന്നു. ഈ ഇരട്ടത്താപ്പിനെ നയതന്ത്ര വിദഗ്ദ്ധർ ‘Declaratory hot air’ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിനൊരപവാദം അയർലൻഡ് മാത്രമാണ്. ഇസ്രായേലിനെതിരെ കർശനമായ നടപടികൾ വേണമെന്ന് അയർലൻഡ് പരസ്യമായി ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ അതിജീവനവും ധാർമികതയും

ഈ സമഗ്രമായ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ വിശകലനത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിയുന്ന ഏറ്റവും നിർണായകമായ ചോദ്യം, ഇത്രയധികം സൈനിക പരാജയങ്ങളും, സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും, ആഭ്യന്തര ഛിദ്രതകളും, അന്താരാഷ്ട്ര ഒറ്റപ്പെടലും ഉണ്ടായിട്ടും ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന് വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ്. സാധാരണ ഗതിയിൽ ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഇത്തരം ഭരണപരാജയങ്ങൾ സർക്കാരിന്റെ പതനത്തിന് കാരണമാകേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഈ ലളിതമായ യുക്തികളിലല്ല. അതിതീവ്രമായ ദേശീയതയും സുരക്ഷാ ഭീഷണികളുമാണ് അവിടുത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ അനൈക്യവും രാഷ്ട്രീയമായ പാപ്പരത്തവുമാണ് നെതന്യാഹുവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി. അറബ് പാർട്ടികളെ വംശീയമായി മാറ്റിനിർത്തുന്ന പ്രതിപക്ഷത്തിന് ഒരിക്കലും സുസ്ഥിരമായ ഒരു സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. കൂടാതെ, ഇറാൻ, ലബനൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഭീഷണി നിരന്തരം ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ജനങ്ങളിൽ ഒരു അദൃശ്യമായ ‘യുദ്ധഭയം’ നിലനിർത്താൻ നെതന്യാഹുവിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ജീവനും നിലനിൽപ്പിനും ഭീഷണിയുള്ള ഒരു അടിയന്തര ഘട്ടത്തിൽ ഭരണമാറ്റം ആഗ്രഹിക്കാത്ത ജനങ്ങളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ അദ്ദേഹം വിദഗ്ദ്ധമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു.

ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തെ ഗ്രസിച്ചിരിക്കുന്ന ‘തെറ്റായ ധാർമ്മിക ബോധങ്ങൾ’ ആണ് ഇതിന്റെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം. പ്രശ്നങ്ങൾക്കെല്ലാം കാരണം ഫലസ്തീനികളാണെന്നും, സൈനിക ശക്തിയിലൂടെ മാത്രമേ തങ്ങൾക്ക് നിലനിൽപ്പുള്ളൂ എന്നുമുള്ള ഈ അന്ധമായ പൊതുബോധം മാറാതെ ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു മാറ്റവും സംഭവിക്കില്ല. കേവലം നെതന്യാഹു എന്ന വ്യക്തിയെ മാറ്റി മറ്റൊരു നേതാവിനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം ഇസ്രായേലിന്റെ നയങ്ങളിൽ മാറ്റം വരാൻ സാധ്യതയില്ല. പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കൾ അധികാരത്തിൽ വന്നാൽ പോലും, സൈനിക ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ ഘടന തുടരാൻ തന്നെയാണ് സാധ്യത. ഒരുപക്ഷെ, പുതിയ ഭരണകൂടത്തിന് അമേരിക്കയുമായും യൂറോപ്പുമായുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങൾ അല്പം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ ഫലസ്തീൻ ജനതയ്ക്കുള്ള നീതി ഉറപ്പാക്കാനോ ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരത്തിലൂടെ ശാശ്വതമായ സമാധാനം കൊണ്ടുവരാനോ ഒരു ഭരണമാറ്റം മാത്രം മതിയാകില്ല.

ചുരുക്കത്തിൽ, നെതന്യാഹു വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ വന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും, സമാധാനം എന്നത് കേവലം ഒരു നയതന്ത്ര വിട്ടുവീഴ്ചയല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനുള്ള ഒരേയൊരു ഉപാധിയാണെന്ന് ഇസ്രായേൽ സമൂഹം തിരിച്ചറിയാത്ത കാലത്തോളം പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ഈ രക്തരൂക്ഷിതമായ സംഘർഷം തുടരുക തന്നെ ചെയ്യും. ആ വലിയ തിരിച്ചറിവിലേക്കുള്ള ദൂരം ഇസ്രായേലിനെ സംബന്ധിച്ച് ഇനിയും വളരെ വലുതാണ്. ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ആ ദൂരത്തെ ഒന്നുകൂടി വർദ്ധിപ്പിക്കുമോ അതോ കുറയ്ക്കുമോ എന്ന് കാലം തെളിയിക്കും.